Hulp uit Venezuela breekt Nicaragua op

door Tim Rogers Nederlands Dagblad
Begin vorig jaar beloofde Hugo Chávez de oliecrisis in het Nicaragua van zijn vriend Daniel Ortega op te lossen. Sindsdien is de stroomprijs vier keer verhoogd en is Nicaragua nog afhankelijker van buitenlandse olieleveringen.

MANAGUA - Begin 2007 was de vreugde nog enorm: de linkse Venezolaanse president Hugo Chávez beloofde de oliecrisis in Nicaragua, het land dat onder leiding staat van zijn vriend Daniel Ortega, op te lossen. Nicaragua kreeg tien miljoen vaten olie. Daarnaast hielp Chávez Nicaragua bij de aankoop van een aantal op olie draaiende stroomcentrales die de productie met twintig procent moeten verhogen. Ondanks de beloften is de benzineprijs in Nicaragua gestegen tot tachtig eurocent per liter, de hoogste prijs in heel Midden-Amerika. Sinds eind 2006 is de stroomprijs onder Ortega al vier keer verhoogd. De door Chávez gefinancierde stroomcentrales maken Nicaragua bovendien nog afhankelijker van buitenlandse olieleveringen. Terwijl het land al zeer arm en kwetsbaar is.

,,We zijn nu nog afhankelijker van aardolie dan anderhalf jaar geleden. En de stroom valt dagelijks nog steeds zes tot acht uur uit,,, zegt Francisco Aguirre, Kamerlid voor de oppositionele Liberale Partij. Aguirre is ook voorzitter van de Kamercommissie voor economie en begroting. ,,Als de Amerikaanse economie al wankelt door de energieprijzen, dan zijn de gevolgen voor ons wel denkbaar.''

De afhankelijkheid van olie is een nieuw fenomeen voor Nicaragua. Vóór de Sandinistische revolutie van Ortega in 1979 werd de energie voor zeventig procent met waterkracht opgewerkt. Door mismanagement van de laatste vier regeringen is daar vrijwel niets meer van over.

,,Regeringen hebben geprobeerd het energieprobleem simpel en goedkoop op te lossen door het bouwen van centrales die op olie werken,,, aldus César Zamora, directeur van Corinto Power, het grootste energiebedrijf. ,,Een oliecentrale vergt twee jaar bouwtijd, een hydrocentrale minstens vijf en het kost ook veel meer.''

Niemand verwachtte bovendien dat de olieprijs explosief zou gaan stijgen. Toen Chávez en Ortega hun overeenkomst sloten, kostte een vat olie 74 dollar, nu 130 dollar. Nu de situatie steeds nijpender wordt, wordt de kritiek op het duo Ortega-Chávez steeds luider. Daaraan draagt ook het schimmige karakter van de Venezolaanse hulp bij. Chávez geeft die onder de vlag van de ALBA, een verbond tussen Venezuela, Bolivia, Cuba en Nicaragua.

,,ALBA is een ondoorzichtige, mysterieuze organisatie'', stelt Aguirre. Op vragen van de oppositie, maar ook van Europese landen en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) weigert Ortega in te gaan. Verder dan de mededeling dat Nicaragua 310 miljoen euro hulp van Venezuela heeft ontvangen, gaat hij niet.

Journalisten worden afgebluft als zij vragen stellen over het akkoord. Ook voor economen is de ALBA ondoorzichtig. Zij kunnen de 310 miljoen euro niet in de boeken vinden. Kennelijk zit het bedrag in een geheim fonds dat Ortega naar eigen goeddunken beheert. ,,Het is volslagen onduidelijk'', meent econoom Adolfo Acevedo.

Wel is duidelijk dat zijn handelwijze Ortega geen goed doet. Een opiniepeiling, vorige maand, liet zien dat 64 procent van de ondervraagden Ortega een autoritaire leider vindt en vreest dat hij een dictatuur wil creëren. Bijna negentig procent zei dat de economie sinds Ortega's aantreden achteruit is gegaan.

Ortega wijst kritiek af. Volgens hem was Nicaragua zonder hem veel slechter af. ,,Als wij de regering niet zouden vormen, weet ik niet hoe het land er nu voor zou staan'', aldus Ortega in een rede waarin hij Chávez omstandig dankte voor zijn hulp die Nicaragua voor een ramp heeft behoed. ,,Als het niet zo was zou dit land in een totale chaos verkeren, zonder energie en aardolie.''

Nicaraguan rebel icon launches hunger strike

A former Sandinista guerrilla leader declared a hunger strike to protest what she calls the Nicaraguan government's authoritarian shift.
Posted on Fri, Jun. 06, 2008

BY TIM ROGERS
Special to The Miami Herald
Former Nicaraguan guerrilla commander Dora Maria Tellez, founder of the Sandinista Renovation Movement, sits in a hammock near the Supreme Electoral Council in Managua to protest a government move to invalidate her political party

MANAGUA --
A veteran guerrilla leader who helped spark a revolution here 30 years ago is again putting her life on the line to protest a government she claims is returning Nicaragua to its dark, dictatorial past.

Dora María Téllez, 52, started a hunger strike this week, plopping down in downtown Managua to ''sound the alarm bell'' against what she says are President Daniel Ortega's authoritarian intentions.

The former rebel leader and ex-minister of health under the first Sandinista government in the 1980s says her protest is a continuation of the revolutionary struggle she started three decades ago against the U.S.-backed Somoza dictatorship.

In 1978, Téllez, then 22, captured the nation's attention as the courageous ''Comandante 2'' who, along with legendary guerrilla icon Edén ''Comandante Cero'' Pastora, led a small band of Sandinista rebels in a daring takeover of the legislative National Palace.

That event exposed the vulnerability of the Somoza dictatorship and gave Nicaraguans hope that revolutionary change was possible. The following year, she helped topple the Somoza dictatorship by leading the Sandinista National Liberation Front (FSLN) to its first major military victories in the northern cities of León and Chinandega.

Thirty years later, the Sandinista Front has gone from a clandestine rebel movement to the government establishment, but Téllez says the threat of dictatorship remains.

''When we took over the National Palace we were fighting for the same thing because the politicians weren't respecting the rights of everyone else,'' Téllez told The Miami Herald Thursday while swinging from a nylon hammock set up under a makeshift plastic tarp where she's camping out next to Managua's main roundabout.

''Now, 30 years later, we have a group of people, a political elite, who want to [run government] as if it were a dictatorship,'' she said.

POWER PACT

Téllez, who is on a water and salt diet, says that Ortega and incarcerated former President Arnoldo Alemán -- who is still considered the ''maximum leader'' of the opposition Liberal Constitutional Party -- are in the process of reworking their infamous power-sharing pact to redivide state institutions and cut out minority parties.

Political analysts have speculated that the final negotiation point of the new pact will be freedom for Alemán in exchange for constitutional reforms to allow Ortega to remain in power indefinitely.

Also upsetting to Téllez is a recent ruling by the Supreme Electoral Council, which Ortega's party controls, to eliminate four minority parties -- including Téllez's Sandinista Renovation Movement (MRS) -- from the ballot in municipal elections scheduled for Nov. 2. Téllez says that is further proof that the so-called pacto is still alive and well.

''Daniel wants to be alone on the electoral ballot; he wants to remain in power by making an arrangement with Alemán to stay in power indefinitely,'' Téllez said, as she waved to passing cars that honked in support of her protest.

Yet some revolutionaries, even those who don't identify with Ortega today, think it's a mistake to compare the current government to the Somoza dictatorship.

''Ortega and Somoza are a thousand light years apart,'' said Pastora, 71, who fought alongside Téllez during the takeover of the National Palace. ``It is political error to say that the Ortega government is a dictatorship.''

Pastora, who also went on a 34-day hunger strike in 1998 to restore his Nicaraguan citizenship, said he thinks Téllez's hunger strike is not the right move, and says the fact that she's even allowed to protest civically against the government is proof that Nicaragua is not under a dictatorship.

Pastora, who in the 1980s defected from the Sandinista Front to battle the government for being ''Marxists disguised as Sandinistas,'' said the Ortega government in the 1980s was a dictatorship, one Téllez and the rest of the MRS leaders supported at the time.

PARTY DEFECTIONS

After the first Ortega government was voted out of power in 1990, Téllez, along with a large group of Sandinista intellectuals, led an FSLN brain drain by defecting from the party on the grounds it had been hijacked by Ortega.

The MRS, founded in 1995, currently holds three legislative seats in the National Assembly and has become a leading opposition voice from the left.

The political right is also raising concerns about Ortega's dictatorial intentions.

Eduardo Montealegre, the Liberal Party's candidate for mayor of Managua who finished second to Ortega in the 2006 presidential elections, says he thinks Ortega is trying to ''eliminate me politically.'' The former banker says he fears Ortega's recent public accusation that he stole $600 million in the 2000 banking-system collapse is now going to be used to remove him from the race.

Public opinion is leery of Ortega. A poll released in May by M&R Consultants showed that 64 percent of those surveyed describe Ortega as an authoritarian ruler who wants to implement a dictatorship.

Even self-described Sandinistas are having a hard time with the Ortega government.

''Like many Sandinistas, Ortega wasn't an ideal candidate, but we saw him as an option after three neoliberal governments,'' said Cecilia Espinoza, a social worker involved in Nicaragua's feminist movement.

``But after assuming power, I could see that there was a great difference between Ortega's discourse in favor of the poor and his politics that don't respect people's rights, especially women's.''

The disgruntled Téllez says she's had enough of the Ortega government and plans to strike indefinitely, unless the CSE rules to reinstate the minority parties on the election ballot.

''The role of a revolutionary in Nicaragua is to oppose attempts to install a dictatorship,'' Téllez said. ``If I were born again, I would choose the same path in life.''