Protest in de polder

De gemeente Teylingen ia enige tijd geleden met het onzalige plan gekomen om in de Broek en Simontjes polder een jachthaven aan te leggen. Deze polder is een uniek stukje groen. Het is een geliefde plek bij inwoners van de Merenwijk om er een ommetje te maken. Ook ik mag dat graag doen. Als de jachthaven er komt is dit niet meer mogelijk. Bij veel Merenwijkers heeft dit plan kwaad bloed gezet. Er wordt massaal tegen deze jachthaven geprotesteerd. De wijk hangt vol met affiches, er worden handtekeningen opgehaald en er wordt flink gelobbyd. Afgelopen zondag was er een demonstratie tegen deze jachthaven die druk werd bezocht. Op een gegeven moment werd er omgeroepen dat er 1600 mensen aanwezig waren. Op dat moment waren er nog mensen op weg naar de demonstratie dus het kunnen er alleen nog maar meer zijn geworden. Het is duidelijk dat men geen aantasting van het groen wil en men prijs stelt op een rustige ruimte om een ommetje te maken. Met de komst van de geplande jachthaven zou het met der rust en het groen zijn gedaan. We zouden niet alleen te maken krijgen met de drukte van de jachthaven zelf, er zou ook nog een weg ten bate van deze jachthaven worden aangelegd. De voorstanders zeggen dat deze jachthaven nodig is omdat er anders niet genoeg ligplaatsen voor de plezierjachten zouden zijn. De vraag is of er ooit genoeg ligplaatsen voor alle plezierjachten zouden zijn in dit waterrecreatiegebied. Er zal altijd een tekort aan ligplaatsen zijn. Een uitbreiding van het aantal ligplaatsen is op zich wenselijk, maar niet hier. Gelukkig zien niet alleen de inwoners van de Merenwijk dit zo. De gemeente Leiden heeft zich al uitgesproken tegen deze plannen, en tijdens de demonstratie bleek, bij monde van afgevaardigde Ron Hillebrand, de provincie ook zo goed als om. Dit bericht werd met gejuich ontvangen. De champagneflessen moet voorlopig nog even blijven staan tot het besluit definitief van de baan is. Je weet het maar immers nooit in de politiek. Er is echter voldoende reden om voorzichtig optimistisch te zijn. De demonstratie liet bij mij een goed gevoel achter. De sfeer was gemoedelijk, maar vastberaden. Je zag mensen met alle mogelijke achtergronden door elkaar lopen. Er waren veel mensen met jonge kinderen en met honden. Dit zijn de mensen die graag een ommetje maken in de polder. Deze mensen demonstreren normaal gesproken nooit maar nu wel. De mensen lieten zich van hun beste kant zien. Ze lieten duidelijk zien wat burgerschap is. Het laat zien dat mensen heus wel betrokken zijn als het maar duidelijk is wat er op het spel staat, en ze het gevoel hebben er iets aan te kunnen doen.

Linda's gigolo's

Het blad Linda heeft een stunt verzonnen; wie abonnee wordt van de Linda kan een bezoekje van een gigolo winnen. Er worden 25 bezoekjes aan gigolo's verloot onder nieuwe abonnees. Geinig! Leuke stunt! Zo moeten ze bij de Linda op de redactieburelen hebben gedacht. Metje Blaak van de Vakbond van Prostituees denkt daar heel anders over. Zij heeft deze stunt in scherpe bewoordingen veroordeelt. Zij vergeleek Linda de Mol met een pooier en een mensenhandelaar. Ze gebruikt een juridisch argument tegen de Linda; je mag niet zonder vergunning optreden als een exploitant van prostitutie. Ze heeft een punt al zijn haar woorden te scherp en is haar argument niet het sterkste dat je tegen de Linda in kunt brengen. Linda de Mol was door de opmerkingen van Metje Blaak duidelijk gekwetst. Dat was niet nodig geweest. Het maken van kwetsende opmerkingen is zelden een goede manier om een discussie op gang te brengen. Mensen zullen minder snel geneigd zijn om te luisteren naar wat je nu eigenlijk echt te zeggen hebt en je geeft ze de gelegenheid om de zielenpiet uit te hangen. In de uitzending van Pauw en Witteman ging veel tijd verloren aan het etaleren van de gekwetsheid van mevrouw De Mol. Metje Blaak kon niet anders dan uiteindelijk haar excuses aanbieden en zeggen dat ze het zo niet had bedoelt. Haar juridische argument hielp haar ook niet echt veel verder. De hoofdredactrice van de Linda zei daar het volgende over ; "De heren van lichte zeden, die bij een bureau werkzaam zijn, zullen hun diensten geheel volgens de binnen het sekswezen geldende normen en waarden uitvoeren." Alle diensten worden geregeld door het bureau. De Linda koopt deze diensten in. Het is maar zeer de vraag of dat juridisch gezien niet mag. Er is een ander en sterker bezwaar tegen deze stunt van de Linda, en wel een moreel bezwaar.
Het gaat mij niet om bezwaren tegen prostitutie op zich. Wanneer mensen op vrijwillige basis seksuele diensten aanbieden of daar gebruik van maken, dan zijn daar geen ernstige morele bezwaren tegen. Het gaat er hier om dat deze seksuele diensten als presentje bij een abonnement op een tijdschrift worden aangeboden. Wat is hier mis mee? De filosofie van Kant kan ons hier helpen. Volgens Kant mogen we mensen nooit alleen als een middel tot een doel behandelen. We moeten mensen altijd behandelen als een doel op zichzelf. Daar lijkt hier geen sprake van te zijn. Deze mannen worden hier behandelt als een consumptiegoed, volstrekt inwisselbaar met bijvoorbeeld een tas, Volgens Kant moeten we onze handelingen universaliseren. Je moet zo handelen dat je kunt willen dat iedereen zo handelt. Hij noemde dat de categorische imperatief. Het is een herformulering van de gulden regel; Wat gij wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander, of negatief geformuleerd; Wat gij niet wilt dat u geschiedt, zo doe dat ook een ander niet. Dat de stunt van de Linda op deze grond verwerpelijk is lijkt me duidelijk. In de discussie bij Pauw en Witteman werd de vraag gesteld hoe er gereageerd zou worden als de Playboy op het idee te komen om seksuele diensten van callgirls aan te bied aan nieuwe abonnees. Iedereen was het er over eens dat dit niet zou kunnen en dat het land dan te klein zou zijn. Het universaliseren wil hier dus niet goed lukken. Hoe vernederend de stunt van de Linda is voor de mannelijke prostituees in kwestie werd goed duidelijk uit een schrijnende anekdote die Metje Blaak vertelde. In vroeger tijden bestond er in bordelen iets wat een tombola werd genoemd. De meisjes uit een bordeel werden dan op een bankje gezet. Ieder meisje kreeg een lotnummer toebedeelt. Ze moest dan mee met een klant die een lot had met het corresponderende nummer. Erg veel verschil met de gigolo's van de Linda zie ik niet, al kunnen deze in theorie hun diensten nog weigeren. Het komt er op neer dat deze mensen als een middel tot een doel en niet als een doel op zichzelf worden behandelt. Dat valt niet te universaliseren. Niemand wil dat hij louter gebruikt wordt voor het verwezenlijken va de doelstellingen van een ander. Als jij zo niet behandelt wilt worden dan kan je een ander ook zo niet behandelen. Als Linda de Mol meent dat de wijze van handelen van haar tijdschrift te universaliseren valt, dan mogen verwachten dat zij haar seksuele diensten bij wijze van cadeau gaat aanbieden. Ik denk dat ze deze suggestie vernederend zal vinden. Ze zal het niet willen. Dan moet ze het ook niet willen voor deze gigolo's.

Lente foto's

Angst voor Asperger

Sommige mensen zijn kennelijk doodsbang voor mensen met Asperger. Op een van de Yahoogroups waar ik lid van ben kreeg ik een link doorgestuurd naar een blog waar wel een heel bizar beeld van Asperger werd geschetst. Het was het relaas van een Engelse mevrouw die jarenlang was getrouwd met iemand die volgens haar Asperger zou hebben. Deze echtgenoot van har zou haar het leven zuur hebben gemaakt door achter haar rug leugens en roddels over haar te verspreiden.Hij zou geprobeerd hebben om mensen tegen haar op te zetten. Ze wist dat er iets mis was met haar man, maar het was niet duidelijk wat dat dan was. Volgens haar werd het bestaan van Asperger door verschillende opeenvolgende regeringen in de doofpot gestopt. Artsen begrepen niets van zijn aandoening of gaven haar de schuld van haar huwelijksproblemen.Ze werd "bevrijd" van deze man toen hij in 1997 zijn heup brak. Hij zou ten val zijn gekomen omdat de hond genoeg had van zijn gemeenheid en hem tegen de grond had gewerkt.Ze verteld vervolgens hoe haar man haar aan wilde vallen met een mes. Ze vond later messen onder zijn matras. Uit haar verhaal zouden we moeten concluderen dat mensen met Asperger levensgevaarlijk zijn. Op dit verhaal is door aardig wat mensen gereageerd. De meeste reacties kwamen van mensen die het eens waren met de stelling dat mensen met Asperger gevaarlijk zijn. Later, toen dit bericht werd opgemerkt door mensen met Asperger en hun ouders, kwam er een stroom negatieve reacties op gang. Dit was voor de moderator aanleiding om de discussie te sluiten. De negatieve reacties zouden een haatdragend karakter hebben. De moderator koos duidelijk partij voor diegenen die menen dat mensen met Asperger gevaarlijk zijn. Hij ging daarbij voorbij aan het haatdragende karakter van deze reacties. Hij ging er ook aan voorbij dat de reacties van mensen die het daar niet mee eens waren doorgaans niet haatdragend waren, maar op een goed beargumenteerde en genuanceerde wijze duidelijk maakten wat Asperger is en hoe heet is om samen te leven met iemand die Asperger heeft. Het was kortom een nogal bizarre discussie. Het is de vraag wat we hier mee moeten. Aan de ene kant is het de vraag of we hier wel iets mee moeten. De relevantie van een dergelijk blogbericht en de reacties die daar op volgen is niet meteen duidelijk. Iedere aap die een toetsenbord kan bedienen kan een blog beginnen en elke andere aap kan daar op reageren. Dat gebeurt ook. Er is geen gedachte zo gek of bizar of hij wordt wel ergens op het web gekwakt en vindt daar nog een groepje aanhangers bij ook. Je zou het blogbericht van deze mevrouw gemakkelijk kunnen afdoen als het geraaskal van een gek. Dat is het waarschijnlijk ook. Mevrouw is waarschijnlijk een borderliner (ik spreek uit ervaring). Inhoudelijk stelt het in ieder geval niets voor. Uit niets blijkt dat deze man inderdaad Asperger heeft. Ik kan met evenveel recht en gemak stellen dat deze mevrouw een borderliner is. Aan de andere kant laat dit bericht zien hoe er door veel mensen wordt gedacht over mensen die een beetje anders zijn doordat ze een autisme stoornis of een psychische aandoening hebben of iets dergelijks. Kennelijk roept dit anderszijn bij veel mensen angst en agressie op. Dat de meeste mensen die een beetje anders zijn volstrekt ongevaarlijk zijn dringt tot veel mensen kennelijk niet door. Meestal proberen mensen zich te gedragen en blijft deze angst onder de oppervlakte. Soms komt deze naar boven zoals in dit blogbericht. We hebben het ook gezien bij de reacties op het vermoeden dat Volkert van der G. Asperger zou kunnen hebben. Wat er gebeurt met mensen die anders zijn als de beschaving wegvalt hebben we gezien in de Nazitijd. Dit blogbericht deed mij heet gevoel bekruipen dat de voedingsbodem voor een heksenjacht op iedereen die anders is wel erg dicht onder de oppervlakte ligt. Daar schrik ik dan weer van.
http://newsdeskinternational.wordpress.com/2010/03/20/about-aspergers-syndrome-from-a-victims-observations/#comment-17058

Waarom ik op 3 maart niet op GroenLinks stem

In 2006 heb ik op GroenLinks gestemd, zoals ik dat altijd deed. Deze keer zal ik dat beslist niet doen. De maat is vol. Er zijn voor mij twee doorslaggevende redenen om niet op GroenLinks te stemmen. De eerste heeft betrekking op de RijnGouweLijn. Ik heb op zich niets tegen deze lightrailverbinding. Sterker nog, ik ben er een voorstander van. Van mij had de RijnGouwelijn zelfs door de Breestraat mogen rijden. Bij het referendum heb ik voor gestemd. De meerderheid van de kiezers dacht er echter anders over. We hebben het hier over een ruime meerderheid van bijna 70%. Er lag dus een duidelijke uitspraak van de kiezer die niet zomaar genegeerd kan worden. Het college van B en W, waar GroenLinks deel van uitmaakt, deed dat echter wel. Dat is onacceptabel. De tweede reden is het drama rond de Vrijplaats Koppenhinksteeg. Vandaag is de Vrijplaats ontruimt om bijna voor niet weggegeven te worden aan de vastgoed-maffia. Het college dat na de verkiezingen was gevormd, had met de Vrijplaats afgesproken dat de Vrijplaats zou worden gelegaliseerd. GroenLinks maakte deel uit van dit college dat verder bestond uit PvdA,ChristenUnie en SP. Dit college hield, met dank aan de SP, niet lang stand. In december 2007 werd er een college gevormd met de PvdA, de VVD, het CDA en natuurlijk weer GroenLinks. Een nieuw college, een nieuw geluid. GroenLinks floot vrolijk mee, al was de toon volstrekt anders en klonk hij een beetje vals. Een kniesoor die daar op let. Zolang je maar op het pluche zit is er toch niets aan de hand? In dit nieuwe college zagen de VVD en het CDA hun kans schoon om eindelijk eens af te rekenen met dat vervelende krakerstuig van de Koppenhinksteeg. Dat er een bindende afspraak lag was lastig, maar deed niet ter zake. Je verzint een reden waarom je die afspraak niet na kunt komen, en je gooit de afspraak gewoon in de papierversnipperaar. GroenLinks is hier gewoon in meegegaan. Het zijn twee voorbeelden van bestuurlijke onbetrouwbaarheid. Het vertrouwen van de burger in de politiek kan hier alleen maar door geschaad worden. Dat is een slechte zaak die iedereen die de democratie een warm hart toedraagt zorgen zou moeten baren. Mijn vertrouwen in de GroenLinks afdeling Leiden is door deze zaken volledig verdwenen. GroenLinks heeft mijn vertrouwen beschaamt. Dit is niet waar ik GroenLinks als kiezer mijn mandaat voor heb gegeven. Deze keer gaat mijn stem naar D66. Er moet heel wat gebeuren voordat GroenLinks Leiden mijn vertrouwen weer terug heeft.

Verjaardagsvisite

Gisteren kwamen mijn ouders en mijn zus op verjaardagsvisite. Op zich was dat natuurlijk gezellig, maar zoals zo vaak met mijn familie moest er weer eens een discussie uit de hand lopen. Dat komt omdat mijn familieleden hartstikke lieve mensen zijn, maar absoluut niet voor rede vatbaar. Ik bedoel daarmee dat een redelijke discussie met deze mensen volstrekt onmogelijk is. Zolang jouw visie dezelfde is als die van hun is er niets aan de hand. Zodra je denkbeelden uit die afwijken van die van hun en je er ook nog bij zegt dat je die voor waar houdt, dan heb je een probleem. Je mag hooguit zeggen dat je vindt dat iets waar is. Dat je een mening hebt die even veel waard is als elke andere mening.Op deze manier kom je niet verder dan het naast elkaar zetten van wat meninkjes. Meninkjes die niets meer zijn dan wat persoonlijke voorkeuren. De ene mens vindt zwarte koffie lekker, de andere vindt koffie met melk en suiker lekker. De een vindt dat god bestaat, de ander niet.Voor mijn familie bevinden deze uitspraken zich op hetzelfde vlak. Je mag niet vinden dat we het hier over verschillende categorieen uitspraken hebben. Je mag niet zeggen dat het in het eerste geval om persoonlijke voorkeuren en in het tweede geval om een vraag gaat met betrekking tot de waarheid van een uitspraak. Je mag niet zeggen dat iets waar is, want dan zou je mensen die daar anders over denken niet respecteren. Je zou mensen dan geen 'ruimte geven'. Je mag niet eens beweren dat er zoiets als waarheid of objectiviteit bestaat. Je moet mensen de 'ruimte geven' om alle onzin uit te kramen die er in hun opkomt en deze dient onweersproken te blijven. Als mijn zus beweert dat haar dromen gestuurd worden door 'iets in het universum', dan mag ik niet zeggen dat dat onzin is. Ik mag alleen zeggen dat ik dat onzin vindt. Mijn meninkje is net zo goed een persoonlijke voorkeur en net zoveel waard als het meninkje van mijn zus. Alles is even subjectief en dat moet vooral zo blijven, want anders rijgen we ruzie. Ik kan wel zeggen 'laat ze maar kletsen ',maar het is wel vervelend als ik steeds degene ben die zijn mond moet houden. Wat echter onvergeeflijk is, is dat mijn oudere het aan mijn autisme wijten als ik blijf vasthouden aan een notie van waarheid en objectiviteit. Daarmee reduceren ze ten onrechte een filosofische stellingname met een ziektebeeld. Wanneer je zoiets doet neem je degene die je voor je hebt niet serieus. Je sluit hem uit als gesprekspartner. Het is een ontkenning van je menselijkheid. Dit zal ik ze nooit vergeven.

Winter foto's (4)